जगामध्ये कुठेही जा तिथल्या समाजाची एक वेगळी ओळख असते . ती ओळख त्यांच्या संस्कृतीमुळे निर्माण होते . जेवढी संस्कृती प्रगल्भ

आज सकाळी जाग आली ती चिमणी च्या चिवचिवाटानेच. उठून खिडकीत जाऊन बघितले तर एक धष्ट पुष्ट चिमणी खूपच चिवचिवत होती. मग लक्षात

सावरे… अयजय्यो  एक पावसाळी संध्याकाळ संपत आलेली वेळ… अंधार झालेलाच होता. पावसाचा खेळ जामच रंगत आलेला होता … तो लवकर

आजच्या डिजिटल युगात मोबाइल फोन हा जीवनाचा अविभाज्य घटक बनला आहे. काम, शिक्षण, मनोरंजन आणि संवादासाठी मोबाइल अनिवार्य झाला आहे.

लेखिका -सौ.आरती वामन जठार. अगदी काकुळतीला येऊन गौरी बोलत होती.  ” सोहम, फक्त एकदा फेरविचार कर आणि बायको म्हणून माझा

लेखिका -संध्या गावंडे , नागपूर      “आई तुम्हाला हे शोभातं का हो, हे असले थेरं करणं ! तेही ह्या वयात. पन्नाशी गाठलेल् वय

लेखिका – रजनी अशोक देवधर                                            संध्याकाळी पावसाचा जोर अजून वाढला. दिवसभर जराही विश्रांती न घेता अविरत कोसळत होता पाऊस.दिवसच होते त्याचे.

लेखक :- प्रज्योत प्रशांत झाडे ( राम ), सोलापूर मिस्टर बिनधास्त ‘ लेमन गोळ्या ऽऽ‌ , काकडी घ्या.. मसाला काकडीऽऽ‌

लेखिका – डाॅ.मोनाली हर्षे.कोथरूड,पुणे                 ” संक्षारण” ‘दूरवर पसरलेल्या,धुक्यात विरत जाणाऱ्या पर्वतरांगा,त्यातून उसळणारा केशरी-लाल अग्निफुलं उधळत,वाफेचे भपकारे सोडणारा उग्र ज्वालामुखी. घशात चटके